We willen van deze wereld een betere plek maken door te zorgen dat JIJ een verschil maakt

The Healing Journey of the Clown, the story of an Aura-Soma Bottle


Sometimes people ask me: “What kind of influence would such a coloured bottle possibly have on my life?” You can hear them thinking “after all, being crazy isn’t painful”.

That’s why I would like to tell you my personal story.


Together with Willy, I attended the Aura-Soma Teacher Level 3 Training at Dev Aura in England. We were taught how to walk through the Tree Of Life, and everyone had to do a presentation on one of the Paths or one of the Worlds of the Tree.


At one point we were working with the emotional World and together with Willy and two other colleagues, we had to work on this World, looking at the Bottles that are in this World, and give a short presentation of how we experienced all this.


I was daft enough to allow the others to choose Cards and Bottles (how stupid can one be) but very soon the reason for this became apparent. To my feeling I was left with an ugly Card in relation to B72 and the corresponding Bottle.


Blue and orange … two complementary colours … I couldn’t even look at the Bottle, I grew angrier and angrier on it. Can one grow angry on an “object”?


Oh yes … only just stub your toe against a table! Anyhow, I became pretty peevish with this Bottle … I thought it was ugly as sin. But it was meant to be: the following day I had to some public talking about it in front of more than 40 people, so I didn’t have much choice.


In the evening one of the other Teachers to be was reading her Course Manual, telling that there was quite a lot of information on this particular bottle. I told her I didn’t want to read it, I just wanted to FEEL it! For me Aura-Soma is something I have to sense, and the theory will come later.


However, I couldn’t escape as this lady kept on going that “it has to do with DNA and the genetic stuff” … GRRRRR. I said: “No, I don’t want to hear it”, but the information had already spread through my mind, my mind being perfectly capable of storing information.


Throughout the night I kept fighting with the bottle … genetic stuff. BAH! So I kept on fretting, and when I had finally slept for two hours I woke up still fighting with the message of this bottle. I DON’T WANT TO HEAR IT! I had already said so, but the Bottle wished I would understand her … and she kept annoying me.


After a rough night I thought “Well let me just tell them how badly I hate this Bottle and that’s it!


And then the moment of truth came. Willy spoke about the World we were working with and the others talked about their Bottles. Then it was my turn to speak about B72.


I said: “This Bottle is so ugly, I hate it. As a matter of fact, I would rather throw it out of the window”, and I told everyone that I couldn’t understand how on earth somebody could possibly create such an ugly bottle. Sorry Mike Booth.


Suddenly these words came from within my heart: “All of a sudden I realise why I hate this Bottle so much as it is the story of my life: this clown who is always laughing, always looking cheerful while crying deep inside”.


“Yesterday, somebody told me that this Bottle has to do with genetic patterns … and I have a son with a genetic disease.” Tears came … I spoke about the masks we all carry … and there I was, without any mask, without the clown I could hide behind.


Finally I understood why this bottle had called me, why it had wanted to help me and heal this trauma. I was so angry with myself, with the world, and with this rotten disease Sam has to carry. I felt guilty towards him for “imposing” this on him.


Talking about it felt liberating, allbeit very emotional. These caring co-Teachers supported me on a wave of compassion and understanding, in a bath of love. This bath would prove useful later.


In all those years that I have been working with Aura-Soma I had never ever experienced the power of these living energies more intensely. During lunch break I accepted the confrontation with B72! I bought it at the shop and took it to Dev Aura.


When I shook it, it turned into the most gruesome olive green. YUK, what a loathsome colour … I nearly had to vomit.


In the evening I took a bath and at one of my dear friend’s advice I poured -threw- almost the entire Bottle into the water. Stupid bottle! Then I sat down … at first it felt really nice. There was some discharge and for a moment my throat felt as being strangled. Then my body relaxed. This clown brought more calmness and peace.


Over the following days I kept on applying the Bottle. Every time I had the feeling of being strangled. I pledged many more liberating tears, finally my grief was allowed to come out. The shaken colour remained olive green, this realy ugly yuky colour … and every time I used it I said it as well. Yuk. Gruesome colour. Olive has to do with bitterness?


By the end of our Training the Bottle was empty, and I felt really happy about having had the guts! Somebody suggested to use another B72. “Yeah right, are you out of your mind?” Rather not. After all, this one was finally empty. The battle was over, right?


But when I was home again I looked in the cupboard and grabbed another Bottle B72. Only this time, when I started shaking it, it turned into an amazing gold instead of olive. How about that for a transformation, not only the Bottle … but especially me.


Today I’m extremely happy that this Bottle called me. The transformation was so healing, and now I feel a lot more peace (the blue in the Bottle I fought so hard) in myself and towards my circumstances.


The very recommendation I want to make to everybody is to pour a Bottle in your bath. It is such an amazing experience, but be warned: are you ready to change your life and to let go of your anger, your fears and your frustrations?


I promise you only this: it works!



Soms vragen mensen me: wat voor invloed kan zo’n kleurrijke fles nu hebben op mijn leven?

Je hoort ze denken: zot zijn doet geen zeer zeker?

Daarom wil ik jullie mijn eigen persoonlijke verhaal vertellen.

Samen met Willy was ik in opleiding voor onze training Aura-Soma Teacher 3 in Engeland, in Dev Aura.

We leerden hoe we de Tree of Life moesten doorlopen en iedereen kreeg elke dag wel ergens een korte presentatie te doen over  1 van de paden of 1 van de werelden van de levensboom.

Op een gegeven moment zaten we in een emotionele wereld en samen met Willy en 2 anderen moesten we deze wereld voorbereiden, de flesjes bespreken die erin stonden en daar een korte presentatie over geven, hoe we dit beleefden.

Ik was zo gek om de anderen de overige 2 kaarten en flesjes te laten kiezen (hoe stom kan je zijn) maar het werd al snel duidelijk waarom dat zo was.

Ik bleef over met naar mijn gevoel een lelijke kaart van B72 en het bijbehorende flesje.De naam van het flesje is Pagliacci, de Clown.

Blauw en oranje.. 2 complementaire kleuren.. ik kon die fles niet bekijken, werd er hoe langer hoe meer boos op. Kan je boos worden op een “voorwerp”??

Ja zeker.. stoot je teen maar eens tegen een tafel!

In ieder geval.. ik werd helemaal kregelig van dit flesje.. vond het spuuglelijk..

Maar het zij zo: ik moest er de dag nadien iets over zeggen in het bijzijn van meer dan 40 personen dus veel keuze had ik niet.

’s Avonds was één van de andere Teachers in spe  in de notities aan het lezen en ze zei dat het wel echt veel info was, over dit flesje.. ik zei: ik wil het niet lezen, ik wil dit gewoon VOELEN!

Aura-Soma is voor mij iets dat ik moet aanvoelen, de theorie komt nadien wel.

Maar ik kon niet ontsnappen want dezelfde persoon zei me: het gaat over genetische dingen.. GRRR… Neen ik wil het niet horen, zei ik.. maar ik had de informatie al opgeslagen in mijn hersens.. die zijn namelijk heel goed in informatie opslaan..

De ganse nacht vocht ik met deze fles.. genetische stuff.. BAH! Ik bleef maar piekeren, en als ik dan toch 2 uur sliep werd ik wakker terwijl ik nog steeds aan het vechten was met de boodschap van deze fles. IK WIL ZE NIET HOREN! Dat had ik al gezegd maar het flesje wou dat ik ze begreep.. en bleef me jennen..

Na een brakke nacht  dacht ik: wel dan vertel ik gewoon hoe erg ik dit flesje haat en basta!

En toen kwam het moment van de waarheid. Willy vertelde over de wereld waar we in zaten en de anderen bespraken hun flesjes. Toen was het moment aangebroken dat ik over B72 moest spreken.

Ik zei: dit flesje is zo lelijk, ik haat het. Eigenlijk wil ik het heel hard door het raam keilen.

Ik vertelde dat ik niet kon begrijpen dat iemand zo’n lelijk flesje kon maken, sorry Mike Booth.

En plots kwamen deze woorden uit mijn mond: “ Ineens besef ik waarom ik dit flesje haat want dit is het verhaal van mijn leven, deze clown die altijd lacht en naar buiten toe altijd vrolijk is maar van diep van binnen huilt”

Gisterenavond, vertelde ik verder, heeft iemand me gezegd dat dit flesje iets te maken heeft met genetische patronen.. en ik heb een zoon met een genetische ziekte..

De tranen kwamen..ik vertelde  over de maskers die we allemaal dragen.. en dat ik nu daar stond, zonder masker.. zonder de clown waar ik me zou kunnen achter verstoppen..

Ik begreep eindelijk waarom dit flesje me geroepen had, het wou me helpen mezelf en dat trauma te genezen.

Ik was zo boos op mezelf, en op de wereld.. en op die rotziekte die onze zoon mee moet dragen.

Ik voelde me schuldig dat ik hem dit “aangedaan”  had.

Het was een bevrijding om er over te spreken, erg emotioneel ook.

De lieve mede-Teachers droegen me mee in een golf van medeleven en begrip, in een bad vol liefde. Dat bad kwam later nog van pas.

In al die jaren die ik al met Aura-Soma werk had ik nog nooit zo intens de kracht van deze levende energieën gevoeld.

’s Middags ging ik de confrontatie aan met de B72! Ik kocht hem in de winkel en nam hem mee naar Dev Aura.

Ik schudde ermee en het lelijkste olijfgroen werd zichtbaar.. BAH dacht ik, wat een rotkleur.. ik moest bijna kokhalzen..

Ik ben ’s avonds, op aanraden van één van mijn lieve vrienden, in bad gegaan en heb woedend bijna de hele fles erin gesmeten. Nah! Stomme fles!

Toen ging ik zitten.. het voelde eerst goed aan. Er kwam een ontlading en even voelde mijn keel  alsof ik gewurgd werd. Daarna werd het rustiger in mijn lijf.

Het gaf meer rust en vrede, deze clown..

De dagen nadien bleef ik deze fles gebruiken. Elke keer kreeg ik het gevoel dat ik gewurgd werd. En ik heb nog veel tranen gelaten die bevrijdend waren, eindelijk mocht dat verdriet eruit. Het bleef olijf als ik het schudde, een echte vieze bah-kleur.. dat zei ik ook elke keer als  ik het gebruikte. BAH! Rotkleur! Olijf gaat immers over bittere dingen?

Maar de dag dat we onze opleiding hadden beëindigd  was het flesje leeg, en was ik zo blij dat ik dit had gedurfd!

Iemand stelde me voor om nog een tweede te gebruiken. Ja ben je gek of zo?? Ik zei, liever niet. Het was nu eindelijk leeg! Het gevecht was ten einde nietwaar?

Maar toen ik thuis kwam keek ik in de kast en greep ik terug een nieuwe fles.

Toen ik het wou gebruiken voor mijn bad schudde ik het en in plaats van olijf was de kleur nu een prachtig goud! Wat een transformatie, niet alleen in de fles.. vooral in mezelf.

Nu ben ik deze fles ontzettend dankbaar omdat het me geroepen heeft.

De transformatie was zo helend. Ik heb zoveel meer vrede nu (dat blauw in het flesje waar ik zo mee vocht!)  met mezelf en de omstandigheden.

Ik raad iedereen aan om eens een bad te nemen met zo’n flesje. Het is een heel speciale ervaring maar opgepast: ben je er klaar voor om je leven te veranderen en je woede, angsten en frustraties los te laten?

Ik beloof je alleen: het werkt!



hectaren regenwoud verdwijnen in de tijd dat wij deze blog schrijven. Ook IMBY verdwijnen de laatste bomen .. voor geld, voor bouwgrond. Onze kinderen moeten binnenkort het verschil tussen een eik en een beuk leren in een boek op via internet!

Welnu, hier kunnen we dadelijk wat aan doen. Aura-Soma heeft in Engeland een volledig biodynamisch landbouwbedrijf op eigen grond, ongeveer 200 hectaren. Naast het telen van biodynamische gewassen en het uitzetten van natuurlijke bijenkorven planten zij al ruim 25 jaar duurzame bomen aan, zoals eik, beuk, kastanje enz.

Om mensen te betrekken bij de bewustwording voor de levende natuur, en om de aanplanting van nieuwe bomen een boost te geven, werd onlangs een speciaal project opgestart.

Iedereen kan voor £ 5,0, ongeveer € 6,00 de aanplanting van een nieuwe boom sponsoren. Voor een habbekrats kan je kiezen uit een aantal boomsoorten, en op het kaartje kan je zien waar jouw boom zal worden aangeplant.

Via http://www.aura-soma.net/trees/ vind je meer info en foto’s.

Nog mooier zou zijn als hier in België en Nederland mensen een gelijkaardig project zouden opstarten. Elke nieuwe boom maakt onze Aarde weer een beetje groener en mooier, en zorgt voor wat meer zuivere lucht. Niet iedereen heeft de nodige grond, maar op deze manier kan het wel, en zelfs van uit je zetel!

Neem deze kans om met een heel kleine inspanning bij te dragen tot een enorme verbetering van de groene wereld. Door dit kleine gebaar help je van de wereld een betere plaats maken.

Voor het eerst een eigen cursus brengen is altijd een beetje spannend.

Gaan ze er iets aan hebben of vinden ze het maar niks?

Ze : in dit geval onze Nederlandse vrienden die ons uitgenodigd hadden en ons blijkbaar genoeg vertrouwden.

Willy had hem helemaal ontworpen, deze 3-daagse verdiepingscursus met een reeks Aura-Soma flesjes die voor hem een bijzondere betekenis had.

Van mij werd verwacht dat ik zorgde voor aangepaste oefeningen die een meerwaarde konden geven aan het geheel.

Hoe kom je daaraan? Gewoon door het te doen en te voelen welk publiek de cursisten zijn.

En vooral: door in het Turquoise te gaan, de kleur van creativiteit en communicatie maar echt vanuit je hart.

Turquoise heeft dat oneindige van de zee, het onuitputtelijke, het weidse..

Daar kan je blijven uit putten als vanuit een onuitputtelijke Bron.

Als je in deze Bron kan stappen en meegaan in de flow van het leven, dan kan je veel meer verwezenlijken dan als je vecht tegen windmolens.
Waar is deze flow? Als je je hart kan volgen, datgene doen in je leven dat je graag doet en daar je beroep van maken dan komt de stroom op gang.

De stroom van overvloed is er voor iedereen! Ja ook voor jou, zelfs als je er nu nog niet in gelooft!

Ik nodig jullie allemaal uit, lieve lezers, om eens te gaan onderzoeken wat je eigenlijk graag doet/deed in je leven, waar word je blij van? Wat deed je als kind altijd het liefst?

Spelen, zeg je? Ja precies! Als je kan leven zoals je als kind speelde, met een naturel en zonder gevecht, dan zit je goed. Plezier hebben in datgene wat je elke dag doet is LEVEN VANUIT JE  HART! Vanuit turquoise gaan werken en spelen, als dolfijnen, die zich geen zorgen hoeven te maken om een job, om geld, om elke dag brood op de plank te brengen.

Dat kan ook schoonmaken zijn, als dat je liefste bezigheid is.


Voor iedereen is leven vanuit het hart anders, en daar naar op zoek gaan helpt jou om mee te gaan in de stroom van creativiteit, op jouw gebied.

Het kan ook iets totaal vernieuwend zijn, toch?

Turquoise bevat ook geel: durf, moed, om je leven te veranderen, om er echt voor te gaan! Zijn er nog delen in jezelf waar je eerst mee in het reine moet komen, doe dat dan.

Durf te leven!


Als verpleegkunde op intensieve zorgen heb ik in 30 jaar veel menselijk leed gezien. Een van mijn meest schrijnende ervaringen wil ik graag met jullie delen.

Op een bepaald ogenblik wordt op de nabije afdeling in het ziekenhuis een man van ongeveer 45 jaar opgenomen. Nu ja, man … graatmager, van kop tot teen vol wondjes en kneuzingen, duidelijk al lang niet meer gewassen, geschoren of gekamd. En het ergst van al: zo’n holle, lege blik in zo’n uitdrukkingloos gelaat! De hulpdiensten hadden hem opgehaald in de ruïne van een uitgebrande woning.

Na enkele dagen werd duidelijk hoe erg de ‘schade’ was. Contact met deze man was onmogelijk. Eten of drinken kon hij niet, hij slikte gewoon niets door. Urine en stoelgang liet hij gelijk waar lopen, zonder enige emotie.

Het herstel heeft lang geduurd, en toen kwam het verhaal stilaan. De man had een uitstekende relatie met een schat van een echtgenote, een goede baan en een mooi huis. Geslaagd in het leven. Tot zijn echtgenote overleed.

Over dit verlies kwam hij eenvoudig niet heen. En als succesvol man in de maatschappij moet je toch sterk zijn, niet? Op zo’n moment leert men zijn vrienden kennen. Geen familie meer, dus als snel werd drank de enige troost, de enige manier om -voorlopig- te kunnen blijven functioneren. Drank werd een probleem, en na een tijd dus zonder pardon buitengegooid op het werk.

Alsof het allemaal nog niet genoeg was, brandde zijn woning nagenoeg volledig uit. En nog steeds niemand die zich vragen stelt, ja het kan in onze ‘moderne’ maatschappij! Omdat hij geen alternatief zag, is hij maar opnieuw in de ruïne getrokken om daar wie weet hoe lang te verkommeren. Vooraleer iemand verleert om te slikken …

Nu, zozeer van de pot gerukt is dit verhaal niet. Hoeveel mensen leven hier en nu in volledige anonimiteit, door iedereen verlaten om welke reden dan ook? En er zijn instanties die kunnen helpen, heel juist. Maar, indien mensen zo ver in de ellende en depressie zitten, ontbreekt hen nu precies de reflex om hulp te vragen.

Deze man heeft zijn verhaal voor het eerst verteld aan mij. Heel ontnuchterend, moet ik eerlijk toegeven. Zo dichtbij komt de realiteit zelden: een schat van een vrouw en kinderen, goede baan, goed huis … Waar hebben we dat nog gehoord?

Wij, mensen die overvloed hebben, houden vaak een oordeel -beoordeling of veroordeling- klaar voor zwervers, daklozen, ‘marginalen’. Dat ze ook gaan werken, verdorie. Ja ja, zeker.

Wie heeft nog nooit in zijn even een ‘mindere periode’ gehad, een periode met een hoop miserie zodat je er eigenlijk allemaal niet zoveel zin meer in hebt? En wie haalt je dan door zo een periode heen? Juist, je naasten. Maar als die er niet zouden zijn? Ik durf al lang niet meer beweren dat dit mij nooit zal overkomen. Er is toch zo weinig voor nodig om in een negatieve spiraal te gaan. En naar beneden gaan lijkt op een of andere manier vaak gemakkelijker dan naar boven gaan.

Dit is ook bewust-worden, en wel heel dicht bij mijn bed. Deze man dragen wij allemaal voor een stukje in ons. Gelijk wie van ons had in zijn stoel kunnen zitten. Zo heeft iedereen een eigen verhaal, en welk een verschil kunnen we maken door iemand niet te veroordelen -op basis van wat we zien, en niet op basis van wat we weten- maar ons hart open te stellen.

Mededogen is een schitterend woord: mede-dogen. Dogen = toelaten, en mede = samen, maar ook een zalige zoete honingdrank.

‘Hoeveel ervaring moet een Reiki Master hebben vooraleer anderen te gaan opleiden? Wie doet het goed?’.

(Met andere woorden: “Wie is (voor mij) een goede Reiki Master?”) 

Deze vraag las ik onlangs op een internationaal Reiki discussieforum. Heel vaak antwoorden Reiki Masters vanuit de voorschriften van het systeem waarin zij geïnitieerd werden. En dat gaat dan over regels en zogezegde kwaliteitsnormen die voor iedereen van toepassing zijn, ongeacht voorkennis of integriteit.

‘Het goed doen’ zie ik vanuit mijn persoonlijke visie op een heel ander vlak. 

In een Reiki opleiding -eigenlijk in gelijk welke opleiding, of zelfs overal in het leven- leren Reiki Masters, leraars, begeleiders anderen dingen aan vanuit hun eigen kennis en wijsheid, en dat is prima.

We mogen ervan uitgaan dat een Reiki Master studenten wil opleiden tot uitstekende Reiki beoefenaars of Masters. Maar uitstekend vanuit wiens standpunt?

Wel, precies hier ligt de mogelijkheid om bovendien iets heel anders te realiseren, en Mikao Usui geeft hiervoor de sleutel, en wel in zijn vierde Gokai: 業をはけめ !

Deze Reiki leefregel -het woord alleen al- wordt meestal vertaald als “werk hard”, maar de Japanse taal houdt veel meer betekenis in dan de letterlijke vertaling. 

“Werk hard” omvat een kwaliteit van ijver en aandacht bij het werk, wat wij zouden bedoelen met ‘je hart en ziel erin leggen’. Bovendien bedoelen Japanners met werk ook niet letterlijk je job of een of andere klus, maar alles wat je doet, elke dag.

Usui breed vertaald wordt dus: “Haal telkens het beste in jezelf -en meer- naar boven in alles wat je doet”. Probeer de grenzen van je mogelijkheden te verleggen door steeds beter te willen worden. Overigens, als je iets moet afhaspelen zonder kwaliteit is het verspilling van tijd en energie, en dan kan je er beter niet eens aan beginnen. 

In onze maatschappij is het uiteraard zeer moeilijk om deze lijn consequent door te trekken, maar hoe meer we ons hierin oefenen, hoe meer succes we gaan ervaren.

Door zo veel mogelijk het allerbeste in onszelf na te streven, wordt ook de kwaliteit van heel ons leven heel anders, waarde-voller.

Met andere woorden “Wat is goed?” in een Reiki opleiding gaat niet zozeer over wat de Reiki Master het beste vindt, maar over de Studenten leren hoe zij het allerbeste in zichzelf naar boven kunnen halen. Enkel dan kunnen de Reiki beoefenaars het beste van zichzelf delen met hun cliënten, het goed doen !

Dit zit op niveau van innerlijke integriteit, en je zou het kunnen vergelijken met de mate waarin iemand in één lijn komt met de Essentie of de Ziel. De Essentie gaat over de aangeboren, ingebakken, échte kwaliteiten en gaven, en niet over de kwaliteiten die we door omstandigheden nastreven.

Ik geef even een voorbeeld van mezelf: ik doe aan rotsklimmen, maar mijn fysiek vergt dat ik veel en intensief oefen. Toch vorder ik traag, veel trager dan collega’s die met veel minder training veel sneller beter klimmen. Anderzijds heb ik geen moeite om les te geven in het spirituele milieu. Dit gaat vanzelf, er is een flow en de voldoening die ik hieruit haal is van een andere dimensie dan wanneer ik bovenaan een rots hang.

Rotsklimmen is een kwaliteit/verlangen vanuit mijn mens-wezen, terwijl lesgeven een kwaliteit is vanuit mijn Essentie of Ziels-wezen.

Elke Reiki Master heeft een reusachtige kans om Reiki beoefenaars te leren zich hiervan bewust te worden.

Iemand die jou kan leren hoe je vanuit jouw unieke Essentie het allerbeste uit jezelf kan halen om in je Reiki-werk te delen met anderen, is een goede Reiki Master. Voel zelf wat jij wil vanuit je binnenste, en streef niets minder na !

The odd miracle …

Enkele dagen geleden kreeg ik een mail over de ervaringen van een cliënte die een Aura-Soma Equilibriumflesje gebruikt. Mijn hart maakte weer een sprongetje van vreugde na het lezen van deze mail. Drie maanden geleden had deze dame voor het eerst in haar leven een Aura-Soma consultatie gehad. Ze wou een stapje verder in haar ontwikkeling, want ze had sterk het gevoel dat ze ergens vastzat en zichzelf niet durfde te zijn. Als 2de flesje had ze B40 gekozen, een flesje dat I AM of IK BEN heet, en daar ging ze nadien mee aan de slag.

Nadat ze deze Equilibriumfles een paar maanden gebruikt had zagen mensen haar eindelijk staan!!! Anderen spraken haar spontaan aan en er ontstonden heel boeiende gesprekken, ook met wetenschappers. Waar deze jonge vrouw zich voordien in de schaduw van haar man bevond, ging ze nu helemaal in haar eigen licht staan en zo werd ze zichtbaar voor anderen.

Ook de relatie met haar man verbeterde en ze kan haar eigen weg volgen in datgene waarin ze goed is.
Toen ik dat zo las dacht ik: Aura-Soma did it again …

Elke keer verbaas ik me weer over de kracht van kleuren!
Deze flessen zijn levende energieën … niet zomaar wat kleur- en geurstoffen. Ze houden je een spiegel voor van wat jij nu kan zijn, veranderen of bevestigen.

De kwaliteiten die verborgen zitten, mogen naar het licht komen. Het zit allemaal al in ons, we moeten het alleen durven zien en er iets mee doen.

Dergelijke ervaringen maken me elke keer weer dankbaar voor deze mooie energie, en tegelijkertijd ook nederig want het zijn niet wij die het doen, het zijn de kleuren die ons healen én het is JIJ die je eigen leven in handen neemt en de stap zét!


%d bloggers liken dit: