We willen van deze wereld een betere plek maken door te zorgen dat JIJ een verschil maakt

Archief voor december, 2012

Aside

The Healing Journey of the Clown, the story of an Aura-Soma bottle.

The Healing Journey of the Clown, the story of an Aura-Soma Bottle

 

Sometimes people ask me: “What kind of influence would such a coloured bottle possibly have on my life?” You can hear them thinking “after all, being crazy isn’t painful”.

That’s why I would like to tell you my personal story.

 

Together with Willy, I attended the Aura-Soma Teacher Level 3 Training at Dev Aura in England. We were taught how to walk through the Tree Of Life, and everyone had to do a presentation on one of the Paths or one of the Worlds of the Tree.

 

At one point we were working with the emotional World and together with Willy and two other colleagues, we had to work on this World, looking at the Bottles that are in this World, and give a short presentation of how we experienced all this.

 

I was daft enough to allow the others to choose Cards and Bottles (how stupid can one be) but very soon the reason for this became apparent. To my feeling I was left with an ugly Card in relation to B72 and the corresponding Bottle.

 

Blue and orange … two complementary colours … I couldn’t even look at the Bottle, I grew angrier and angrier on it. Can one grow angry on an “object”?

 

Oh yes … only just stub your toe against a table! Anyhow, I became pretty peevish with this Bottle … I thought it was ugly as sin. But it was meant to be: the following day I had to some public talking about it in front of more than 40 people, so I didn’t have much choice.

 

In the evening one of the other Teachers to be was reading her Course Manual, telling that there was quite a lot of information on this particular bottle. I told her I didn’t want to read it, I just wanted to FEEL it! For me Aura-Soma is something I have to sense, and the theory will come later.

 

However, I couldn’t escape as this lady kept on going that “it has to do with DNA and the genetic stuff” … GRRRRR. I said: “No, I don’t want to hear it”, but the information had already spread through my mind, my mind being perfectly capable of storing information.

 

Throughout the night I kept fighting with the bottle … genetic stuff. BAH! So I kept on fretting, and when I had finally slept for two hours I woke up still fighting with the message of this bottle. I DON’T WANT TO HEAR IT! I had already said so, but the Bottle wished I would understand her … and she kept annoying me.

 

After a rough night I thought “Well let me just tell them how badly I hate this Bottle and that’s it!

 

And then the moment of truth came. Willy spoke about the World we were working with and the others talked about their Bottles. Then it was my turn to speak about B72.

 

I said: “This Bottle is so ugly, I hate it. As a matter of fact, I would rather throw it out of the window”, and I told everyone that I couldn’t understand how on earth somebody could possibly create such an ugly bottle. Sorry Mike Booth.

 

Suddenly these words came from within my heart: “All of a sudden I realise why I hate this Bottle so much as it is the story of my life: this clown who is always laughing, always looking cheerful while crying deep inside”.

 

“Yesterday, somebody told me that this Bottle has to do with genetic patterns … and I have a son with a genetic disease.” Tears came … I spoke about the masks we all carry … and there I was, without any mask, without the clown I could hide behind.

 

Finally I understood why this bottle had called me, why it had wanted to help me and heal this trauma. I was so angry with myself, with the world, and with this rotten disease Sam has to carry. I felt guilty towards him for “imposing” this on him.

 

Talking about it felt liberating, allbeit very emotional. These caring co-Teachers supported me on a wave of compassion and understanding, in a bath of love. This bath would prove useful later.

 

In all those years that I have been working with Aura-Soma I had never ever experienced the power of these living energies more intensely. During lunch break I accepted the confrontation with B72! I bought it at the shop and took it to Dev Aura.

 

When I shook it, it turned into the most gruesome olive green. YUK, what a loathsome colour … I nearly had to vomit.

 

In the evening I took a bath and at one of my dear friend’s advice I poured -threw- almost the entire Bottle into the water. Stupid bottle! Then I sat down … at first it felt really nice. There was some discharge and for a moment my throat felt as being strangled. Then my body relaxed. This clown brought more calmness and peace.

 

Over the following days I kept on applying the Bottle. Every time I had the feeling of being strangled. I pledged many more liberating tears, finally my grief was allowed to come out. The shaken colour remained olive green, this realy ugly yuky colour … and every time I used it I said it as well. Yuk. Gruesome colour. Olive has to do with bitterness?

 

By the end of our Training the Bottle was empty, and I felt really happy about having had the guts! Somebody suggested to use another B72. “Yeah right, are you out of your mind?” Rather not. After all, this one was finally empty. The battle was over, right?

 

But when I was home again I looked in the cupboard and grabbed another Bottle B72. Only this time, when I started shaking it, it turned into an amazing gold instead of olive. How about that for a transformation, not only the Bottle … but especially me.

 

Today I’m extremely happy that this Bottle called me. The transformation was so healing, and now I feel a lot more peace (the blue in the Bottle I fought so hard) in myself and towards my circumstances.

 

The very recommendation I want to make to everybody is to pour a Bottle in your bath. It is such an amazing experience, but be warned: are you ready to change your life and to let go of your anger, your fears and your frustrations?

 

I promise you only this: it works!

Rit

Advertenties

De helende reis van de Clown, het verhaal van een Aura-Soma flesje

Soms vragen mensen me: wat voor invloed kan zo’n kleurrijke fles nu hebben op mijn leven?

Je hoort ze denken: zot zijn doet geen zeer zeker?

Daarom wil ik jullie mijn eigen persoonlijke verhaal vertellen.

Samen met Willy was ik in opleiding voor onze training Aura-Soma Teacher 3 in Engeland, in Dev Aura.

We leerden hoe we de Tree of Life moesten doorlopen en iedereen kreeg elke dag wel ergens een korte presentatie te doen over  1 van de paden of 1 van de werelden van de levensboom.

Op een gegeven moment zaten we in een emotionele wereld en samen met Willy en 2 anderen moesten we deze wereld voorbereiden, de flesjes bespreken die erin stonden en daar een korte presentatie over geven, hoe we dit beleefden.

Ik was zo gek om de anderen de overige 2 kaarten en flesjes te laten kiezen (hoe stom kan je zijn) maar het werd al snel duidelijk waarom dat zo was.

Ik bleef over met naar mijn gevoel een lelijke kaart van B72 en het bijbehorende flesje.De naam van het flesje is Pagliacci, de Clown.

Blauw en oranje.. 2 complementaire kleuren.. ik kon die fles niet bekijken, werd er hoe langer hoe meer boos op. Kan je boos worden op een “voorwerp”??

Ja zeker.. stoot je teen maar eens tegen een tafel!

In ieder geval.. ik werd helemaal kregelig van dit flesje.. vond het spuuglelijk..

Maar het zij zo: ik moest er de dag nadien iets over zeggen in het bijzijn van meer dan 40 personen dus veel keuze had ik niet.

’s Avonds was één van de andere Teachers in spe  in de notities aan het lezen en ze zei dat het wel echt veel info was, over dit flesje.. ik zei: ik wil het niet lezen, ik wil dit gewoon VOELEN!

Aura-Soma is voor mij iets dat ik moet aanvoelen, de theorie komt nadien wel.

Maar ik kon niet ontsnappen want dezelfde persoon zei me: het gaat over genetische dingen.. GRRR… Neen ik wil het niet horen, zei ik.. maar ik had de informatie al opgeslagen in mijn hersens.. die zijn namelijk heel goed in informatie opslaan..

De ganse nacht vocht ik met deze fles.. genetische stuff.. BAH! Ik bleef maar piekeren, en als ik dan toch 2 uur sliep werd ik wakker terwijl ik nog steeds aan het vechten was met de boodschap van deze fles. IK WIL ZE NIET HOREN! Dat had ik al gezegd maar het flesje wou dat ik ze begreep.. en bleef me jennen..

Na een brakke nacht  dacht ik: wel dan vertel ik gewoon hoe erg ik dit flesje haat en basta!

En toen kwam het moment van de waarheid. Willy vertelde over de wereld waar we in zaten en de anderen bespraken hun flesjes. Toen was het moment aangebroken dat ik over B72 moest spreken.

Ik zei: dit flesje is zo lelijk, ik haat het. Eigenlijk wil ik het heel hard door het raam keilen.

Ik vertelde dat ik niet kon begrijpen dat iemand zo’n lelijk flesje kon maken, sorry Mike Booth.

En plots kwamen deze woorden uit mijn mond: “ Ineens besef ik waarom ik dit flesje haat want dit is het verhaal van mijn leven, deze clown die altijd lacht en naar buiten toe altijd vrolijk is maar van diep van binnen huilt”

Gisterenavond, vertelde ik verder, heeft iemand me gezegd dat dit flesje iets te maken heeft met genetische patronen.. en ik heb een zoon met een genetische ziekte..

De tranen kwamen..ik vertelde  over de maskers die we allemaal dragen.. en dat ik nu daar stond, zonder masker.. zonder de clown waar ik me zou kunnen achter verstoppen..

Ik begreep eindelijk waarom dit flesje me geroepen had, het wou me helpen mezelf en dat trauma te genezen.

Ik was zo boos op mezelf, en op de wereld.. en op die rotziekte die onze zoon mee moet dragen.

Ik voelde me schuldig dat ik hem dit “aangedaan”  had.

Het was een bevrijding om er over te spreken, erg emotioneel ook.

De lieve mede-Teachers droegen me mee in een golf van medeleven en begrip, in een bad vol liefde. Dat bad kwam later nog van pas.

In al die jaren die ik al met Aura-Soma werk had ik nog nooit zo intens de kracht van deze levende energieën gevoeld.

’s Middags ging ik de confrontatie aan met de B72! Ik kocht hem in de winkel en nam hem mee naar Dev Aura.

Ik schudde ermee en het lelijkste olijfgroen werd zichtbaar.. BAH dacht ik, wat een rotkleur.. ik moest bijna kokhalzen..

Ik ben ’s avonds, op aanraden van één van mijn lieve vrienden, in bad gegaan en heb woedend bijna de hele fles erin gesmeten. Nah! Stomme fles!

Toen ging ik zitten.. het voelde eerst goed aan. Er kwam een ontlading en even voelde mijn keel  alsof ik gewurgd werd. Daarna werd het rustiger in mijn lijf.

Het gaf meer rust en vrede, deze clown..

De dagen nadien bleef ik deze fles gebruiken. Elke keer kreeg ik het gevoel dat ik gewurgd werd. En ik heb nog veel tranen gelaten die bevrijdend waren, eindelijk mocht dat verdriet eruit. Het bleef olijf als ik het schudde, een echte vieze bah-kleur.. dat zei ik ook elke keer als  ik het gebruikte. BAH! Rotkleur! Olijf gaat immers over bittere dingen?

Maar de dag dat we onze opleiding hadden beëindigd  was het flesje leeg, en was ik zo blij dat ik dit had gedurfd!

Iemand stelde me voor om nog een tweede te gebruiken. Ja ben je gek of zo?? Ik zei, liever niet. Het was nu eindelijk leeg! Het gevecht was ten einde nietwaar?

Maar toen ik thuis kwam keek ik in de kast en greep ik terug een nieuwe fles.

Toen ik het wou gebruiken voor mijn bad schudde ik het en in plaats van olijf was de kleur nu een prachtig goud! Wat een transformatie, niet alleen in de fles.. vooral in mezelf.

Nu ben ik deze fles ontzettend dankbaar omdat het me geroepen heeft.

De transformatie was zo helend. Ik heb zoveel meer vrede nu (dat blauw in het flesje waar ik zo mee vocht!)  met mezelf en de omstandigheden.

Ik raad iedereen aan om eens een bad te nemen met zo’n flesje. Het is een heel speciale ervaring maar opgepast: ben je er klaar voor om je leven te veranderen en je woede, angsten en frustraties los te laten?

Ik beloof je alleen: het werkt!

Rit

%d bloggers liken dit: